slm ben rotinda bugün üye oldum radyonuzu severek dinliyordum ama şimdi kapatılmış nerden ve nasıl dinleyeceğimi bilmiyorum bana yardımcı olursanız sevinirim ben amedden katılıyorum

DİRİLİŞ BAYRAMI OLAN 15 AĞUSTOS ATILIMININ 25. YILDÖNÜMÜ TÜM KÜRT HALKINA KUTLU OLSUN..!! SONUNA,SONSUZA VE SONUNCUMUZA KADAR MÜCADELEMİZ SÜRECEKTİR..! YA ONURLU BİR BARIŞ;YA DA GÖRKEMLİ BİR DİRENİŞ::!!!

YÜZYILLARDIR KÜSMÜŞÜZ TÜM GÜZELLİKLERE
KÜSLÜK YAKIŞMIYOR BİZE....
KENDİ TOPRAĞIMIZDA HEP MÜLTECİ KALMIŞIZ
BOYUN EĞMEK YAKIŞMIYOR BİZE...
EN KARANLIK PUSULARDA KAYBETMİŞİZ UMUTLARIMIZI
UMUTSUZLUK YAKIŞMIYOR BİZE...
ÖLÜMLERDE HEP BAŞROLÜ BİZ ALMIŞIZ
ARTIK ÖLÜM BİLE YAKIŞMIYOR BİZE.....!!!!

BÜYÜK AMAÇ UĞRUNA ÖLMEK; HER ZAMAN YAŞAMAKTIR...!!

MERHABA ARKADAŞLAR. ARANIZA YENİ KATILDIM. VE BU SİTEYİ ÇOK BEĞENDİM.EMEĞİNİZE,YÜREĞİNİZE SAĞLIK.UMARIM GÜZEL PAYLAŞIMLARIMIZ OLACAK..BU SİTEDE YER ALAN BÜTÜN HEWALLERİ SAYGI VE SEVGİ İLE YÜREKTEN SELAMLIYORUM....!!

Benim adim Berfin
babam adimi Berfin koymus
yani karcicegi, yani kardelen
karcicegi gibi inatci
karcicegi gibi direngen
ve asla MAT edilmeyen
Ben bir kurd kizi kurdistanli
adim gibi inatci
adim gibi direngen
vede savasci
Doga nin dahi MAT edemedigini
cellatlarmi edecek
adim berfin
yani karcicegi
yani kardelen
inantci ve direngen



Doğduğunda gözünü
Toprak dama yağan yağmurun
Damdan sızan damlaları arasında açtı
Yanında annesi umutla
Ebe kadınsa acıyla bakıyordu
O ise doğduğu andan itibaren ağlıyordu
Gün geçtikçe ağlIyordu
Artık yağmur yoktu ve kar yağıyordu
Babası altıncı kızdan sonra
Oğlan umuduyla doğan
Bu kız çocuğuna; karla beraber
Ve kaderine sitemle
BERFİN adını koyuyordu

Berfincik büyüyordu
Gözleri ışıl ışıl yanıyordu
Haşarımı haşarıydı
Bir o kadar tatlıydı
Günlerden bir gün
Ağlıyordu yatakta
Gözyaşları süzgün
Annesi üzgündü
Hastaydı berfincik
Hastalığı çicek
Sanki hiç geçmeyecek
Eeee bu kız ne zaman doktora gidecek
Doktor yokki gidecek
Artık berfincik yaşlı kadının ilacıyla iyiyleşirse
İyileşecek!

İyileşti....
Ve büyüdü berfincik
Okul çağı gelmişti artık
Çobanlık yapmayacaktı artık
Sınıfa girince
Yeni bir dünyaya girdi kendince
Kuzucukları ağıla sığdırmaya çalıştığı gibi
Kalabalıktı
Sanki bir çocuk mahşeriydi
Ama yinede seviyordu sınıfını
Söz hakkı vardı en azından
Adam yerine konuyordu
Bundan gelen azimle okulunu seviyordu
Evindeyse çalışmaya çalışıyordu
Beş yıl öylece geçti
Ortayı okumak isterken
Bunun için hergece dua ederken
Babası reddetti
Okul onun için bitti derken
Sekiz yıl zorunlu dendi
Bu onun kabul olan tek dileğiydi

Orta okulda sınıf birincisiydi
Ögretmenin gözdesiydi
Ama yıllar yine geçiyordu
Berfin daha okumak
Televizyonda gördüğü yerleri gezmek
İnsanlar tanımak
Başarılı bir iş kadını olmak istiyordu
Neden olmasındı
Niye olmasındı
İşte bunları orta üçün sonunda anladı
Ona babasından gelen red cevabı
Karıştırdı hesapları
Söndü hayalleri
Bitti....
Buraya kadarmış Berfinin ümitleri

Okuldan iki sene sonra
Dayandı kapıya isteyenleri
Oda ablaları gibi gidiyordu
Ama istemiyordu.....
İsteyenleri....
Dinlemiyordu....
Babası dinlemiyordu
Gidiyordu Berfin
Berfin evleniyordu ......

Ve kader ŞAH diyordu

heval zilann bu siteye bakiyorsan neden radiyoya gelmiyorsun acaba merak etim

Bir gün tutar bir can eriði çiçeðini sunar bahara. Bir tutam serinlik, yürekte buðulanan sicaklik!…. Ve konar gözlerime bir öpücük gibi kuþlarin sevinci bahar. Oksar bir annenin parmaklari gibi usulca saçlarimizi seher yeli. Bir tutam gün iþiði dolar içime, bir tutam sevinç çigligi.

Eey KürdistanNe zaman bahar gelse sevincim tasar kirlara, gerilla umudu kucaklar bir yanimda; bir yanim da kuþlar, çiçekler, kelebekler sevinci yasar. Aydinlik gelir dört bir tarafa, gürül gürül akar Fýrat Dicle munzur. Bir dað pinari herekol daðýnda hayat kaynar kanimda, yüregimde tomurcuk tomurcuk fiþkirir aþk; Alip götürür duygularimi uzak daðlarin ötesine, serin serin esen rüzgarlar…

Eeyy Kürdistan sana kavuþmak için uçmaya hazýr bir kartal gibiyim.

Sen bu daðlarin sevda türküsüsün bahar gözlüm, denizlerin mavisi, bulutlarin beyazi. Çatlamiþ topragin baðrina düþen bir damla su gibisin. Ne zaman bahar gelse, Cudi Cilo Herekol’da renga renk çiçeklerler açar. Gülü beybunlar kokar hertaraf kuþlar uçuþur, böcekler halaya tutunur. yagmur çiçek açar sesin gökyüzünde. Ben sonbaharin yorgun yanik türküsüyüm oysa, sariya çalar rengim, rüzgarlar estikçe savurur yapraklarimi uzak diyarlara. Sen gülüþünde baharin ilk sevincini, gözlerinde göðün uçuk mavisini tasiyorsun; Baharin kokusudur yeryüzüne daðilan temiz nefesin. Yaþamak bir su gibi berrak yüzünün aydinliginda, bir gerilla türküsü gibi içli ve hilesiz… Ben seni ozanca sevdim deðerli, halkým sular gibi temiz, bir rüzgar gülü gibi hilesiz. Mehtabin güzelliði, yildizlarin iþiltisisin sen karli daglarda, rüzgarlarin solugu, günesin dostlugusun. Umut, aþk ve alin terisin ak alinlarda.

Topraðim ekilen tohum, bahara söylenen türküdür Kürtçe dilin. Ceylan gözlerin sevinci, dudaklarin isliðisin türkülü irmaklarda. Acilar içinde de olsam yaþami çilginca sevdim. Çilginca sevdim Cudi Cilo Besta Herekol daðlari, ormanlari, vadileri gerilla günesin, çocuklari. En çok’da sizleri sevdim yiðit kahraman fedekar gerillam. Ya sizleri hiç unutur’muyum çilekeþ cefakar fedekar þehit annalarý ve sizler bariþ anneleri sizler herdem ellerinden öplecek insanlarsýnýz. Gerilla türküleri kederlidir nazlim, gerilla türküleri dertli, gerilla türküleri acilýdýr.. Gitme, bir güvercin siçakligi gibi kal yüreðimde, Eey þehidim

Ben ki sevdami daðlara bir çiçek gibi göðsümüm üstünde taþidim hep, namusumun akinda. Ne zaman gözlerine baksa sizleri unutsam namert olayým þehidim. Beyaz beyaz güvercinler kanat çirpar mavilere; Bu sevdayi alip gitme benden, alip gitme buralardan, gözleri türkülü kuþum . Ýçimdeki bahari öldürüp gitme. Kimsiz, kimsesiz kalir türkülerim. Körpe bir dal gibi koparma sevinçlerimi yüregimden. Gitme figan düþer denizlere sular çekilir yaðmur yaðmaz vahalardan kirpiklerime bir rüzgar hiçkirir tenhada, bir dal kirilir boynunu büker sabah kervanlari kelebekler ölür Eeeyyy þehidim daha halay’a tutanacaktýk. Ellerimi uzatsam seni tutar gibiyim, özgürlük çok yakýnýmda Özgürlüðe bu kadar yakýn olamamiþtýk. Kavuþmaya az kaldi Eeeyy Kürdistan dayan dayan:!!!

DAYAN DAAYYYAAAAAAAN EEEYYY KÜRDÝSTAN

slm arkadaşlar bende aranıza yeni katılmanın sevinci içindeyim

kurdistanstan devletimdir,sanli bayragi serefimdir
ugruna can vermek en buyuk emelimdir
basimla yolundayim,yuregimle bagrindayim
yilmadan davamdayim,ben sana sevdaliyim
sevdamsin kurdistan

sehitler diyari,gonuller sultanisin
ozgurlugune ucan kuslarin kanadisin
sen benim basimin tacisin
daglarin eteginde,yureklerin zirvesinde,sin
sen benim icimin icindesin
ey guzeller guzeli kurdistan
sen benim memleketimsin

masallah bütün sairlerimiz burada toplanmis, yüreginize saxlik cok güzel siirler bunlar.

Kadınlar bekleşiyor bu akşam maden
ocağının başında
dehşetten kalpleri ha durdu ha duracak
kirli gökyüzünde hortlaklar gibî bakan
çarklara dikmişler gözlerini
altında esir hayatı yaşanan
ölü sessizliğindeki çarklara
kaderin sessiz çarklarına.
Fırtınadan kaçıp sığınmış koyunlar gibi
toplanmışlar küme küme
dururlar kımıldamadan
dururlar sessiz soluksuz.
uyaklar altındaki kuyularda az önce
kayalıklar arasındaki kömür damarlarında
yanan ue parlayan gaz birdenbire
ölüm saçtı dört bir gana.
Gece kapkara gece soğuk.
Vağmur yağıyor sis içinde.
fit kılar. üstleri başları sırılsıklam
çukur, sıska yanakları mosmor
kadınlar bekleşiyor.
Bir mucize kurtarır onları kurtarsa kurtarsa
böyle geldiydi kadınlara haber.
(İma kadınlar dönmeyecekler yunalarına
kadınlar ocaklarının başına
dönmeyecekler.
Bekleyecekler şafak sökene dek
başlayıncaya dek dönmeye çarklar
yeniden
getirilinceye dek sedyeler için buraya
sendikleri bağlandıkları erkekleri
buraya getirilinceye dek bekleyecekler.
Saatinden tanıyacaklar kimini.
Kimini bir düğmeden.
Kimini bir sezyiyle sadece.
Ue üç gün sonra bütün bu ölüler
hep birlikte gömülecekler büyük bir çukura
Seugileıini ue üzüntülerini gönderecek kral hazretleri.
0 milletvekili de orada olacak
hani şu bilinen kişi.
Son grende, madencilerin karşısına asker
çıkaralım digen,
görünecek çok kederliymiş gibi,
parlak kara şapkası ışıldayacak başında,
gidecek cenazenin arkasından ağır ağır
şık iskarpinli ayakları.
Ocağın sahibi de orada olacak,
o herif ki, belki yüz kere
demişti, anam auradım olsun
madencilere at eti yedirmezsem.
Papaz efendi de orada olacak.
Çocukların nafakasıyla fare besleyen
papaz efendi,
dua edecek ağlamaklı ağlamaklı,
yüreklerini parça parça edecek sendiklerini
yitirenlerin,
basabasa sözcüklerin üzerine
palauralar sıkacak papaz efendi.
Sayıp dökecek tehlikelerini maden
ocağının
ue madencilerin değerini sayıp dökecek ue
yiğitliğini.
Ue bütün gazeteciler,
zehirlemek için kamugu,
mürekkep harcamışlardı hani, denizler
dolusu,
"endüstrinin yıkıcılarına" ueryansın
etmişlerdi hani,
kimbilir ne acıklı öyküler döktürecekler.
Ue halk üzülecek:
"Ne acı!" diyecek, "Ne acı!".
Unutulacak ama herşey, haftasına
ummadan.
Ue milleUıekili
Ue maden ocağı sahibi
Ue papaz efendi
Ue gazeteler
Ue beyni yıkanmış kamu
deuam edecekler zehirlerini, kinlerine depo
etmeye gelecek
İlk büyük maden greninde
boşaltmak için
Bu akşam kadınlar maden ocağının
başında beklese dursun
tanrı bile görmüyor, tanrı bile
ikiyüzlülüğünü ue utancını bu oyunun
(şiir İngiltere'deki maden kazalarında ölen maden işçileri
için İngiliz şair Joe Corrie tarafından yazılmıştır.)

Sevgilim

Sevgilim,
başlar önde, gözler alabildiğine açık,
yanan şehirlerin kızıltısı,
çiğnenen ekinler
ve bitmez tükenmez ayak sesleri :
gidiliyor.
Ve insanlar katlediliyor :
ağaçlardan ve danalardan
daha rahat
daha kolay
daha çok.

Sevgilim,
bu ayak sesleri, bu katliâmda
hürriyetimi, ekmeğimi ve seni kaybettiğim oldu,
fakat açlığın, karanlığın ve çığlıkların içinden
güneşli elleriyle kapımızı çalacak olan
gelecek günlere güvenimi kaybetmedim hiçbir zaman...

Nazım Hikmet Ran

Leylim - leylim dünyamızın yarısı
Al - yeşil bahar,
Yarısı kar olanda
Gene kavim - kardaş, can - cana düşman,
Gene yediboğum akrep,
Sarı engerek,
Alnımızın aklığında puşt işi zulüm
Ve canım yarı geceler
Çift kanat kapılarına karşı darağaçları,
Mahpusanede çeşme
Yandan akar olanda,
Gelmiş yoklamış ecel
Kaburgam arasından.
Yoklasın hele...

Çağıdır, can dayanmaz,
Çağıdır, en çatal, en ası,
Cehennem koncası memelerinin.
Çağıdır, kırk gün - kırk gece
Kolların boynuma kement,
Ha canım kötüye inat...
Vah ki ne desem,
Kurşunları namlulara sürülü,
İki elleri kan,
Baskıncılar uykumuzu yıkar olanda,
Alır yüreğim:

Yankın yasak, aynalara.
İnemem bahçende talan,
Tam, boş yanı bu, derim namussuzun,
Tam, bıçağım cehennem gibi güzelken,
Aklıma düşüyorsun
Ellerim arık...

Bilmiş
Bütün zulalar
Eğri hançer, kara mavzer, kan pusu.
Ve insan düşüncesinin o en orospu,
O en ayıp, frengili yemişi,
Çıldırtılmış uranyum
Bilmiş,
Bilsinler!
Sana nasıl yandığımı
Uuuuy gelin...

İşte kan tutmuş korsanlar,
Haramla beslenmiş azgın,
Düzmece peygamberler
Ve cüceleri
Ve iğdiş ve aptal kölelerine karşı,
İşte bir kez daha
Bu can bendeyken,
Delin, divanenim işte
Uuuuy gelin...

Bu yasaklar,
Firavun kalıntısı.
Yoksun,
Akdan - karadan.
Gizline, canevine kurulu faklar.
Gün ola, umut kesip korkunç yetinden,
Murdar tutkusuna dünyasızlığın,
Gün ola, düşesin bekler.
Düşme!
Ölürüm...
Gözlerinden, gözlerinden olurum.

Leylim - leylim
Ayvalar nar olanda
Sen bana yar olanda.
Belalı başımıza
Dünyalar dar olanda.

AHMED ARİF

1.
Varamaz elim
Ayvasına, narına can dayanamazken,
Kırar boynumu yürürüm.
Kurdun, kuşun bileceği hal değil,
Sormayın hiç
Laaaaal...
Kara ferman çıkadursun yollara,
Yarin bahçesi tarumar,
Kan eder perçem

Olancası bir tutam can,
Kadasına, belasına sunduğum,
Ben öleydim loooy...
Elim boş,
Ayağım pusu.
Bir ben bileceğim oysa
Ne afat sevdim.
Bir de ağzı var dili yok
Diyarbekir Kalesi...

2.

Açar,
Kan kırmızı yediverenler
Ve kar yağar bir yandan,
Savrulur Karacadağ,
Savrulur zozan...
Bak, bıyığım buz tuttu,
Üşüyorum da
Zemheri de uzadıkça uzadı,
Seni, baharmışın gibi düşünüyorum,
Seni, Diyarbekir gibi,
Nelere, nelere baskın gelmez ki
Seni düşünmenin tadı...

3.

Hamravat suyu dondu,
Diclede dört parmak buz,
Biz kuyudan işliyoruz kaba - kacağa,
Çayı kardan demliyoruz.
Anam sır gibi saklar siyatiğini,
"Yel" der, "Baharın geçer".
Bacım, ikicanlı, ağır,
Güzel kızdır, bilirsin.
İlki bu, bir yandan saklı utanır
Ve bir yandan korkar
Ölürüm deyi.
Bir can daha çoğalacağız bu kış.
Bebeğim, neremde saklayım seni?
Hoş gelir,
Safa gelir,
Ahmed Arif'in yeğeni...

4.

Doğdun,
Üç gün aç tuttuk
Üç gün meme vermedik sana
Adiloş Bebem,
Hasta düşmeyesin diye,
Töremiz böyle diye,
Saldır şimdi memeye,
Saldır da büyü...

Bunlar,
Engerekler ve çıyanlardır,
Bunlar,
Aşımıza, ekmeğimize
Göz koyanlardır,
Tanı bunları,
Tanı da büyü...

Bu, namustur
Künyemize kazınmış,
Bu da sabır,
Ağulardan süzülmüş.
Sarıl bunlara
Sarıl da büyü.

AHMED ARİF

mazlumlarin astilerin zaferlerin savaslarin semalarin zilanlarin bize biraktigi bu emaneti dahasi onurumuzu namusumuza sahiplenmeye ve bu ugurda ölmeye haziriz.devrimci selamlarimla.